Z wielkim smutkiem i żalem przyjęliśmy wiadomość, że 16 listopada 2026 roku odszedł od nas na wieczną drogę, by poszukiwać pięknych kadrów już w innym wymiarze, nasz wieloletni Instruktor fotografii – Ryszard Cienki.
Przez długie lata był nie tylko opiekunem i instruktorem sekcji fotograficznej Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Lesznie, ale przede wszystkim jej dobrym duchem, inspiratorem i przyjacielem. To dzięki Jego pasji, zaangażowaniu i niezwykłej umiejętności dzielenia się wiedzą wielu członków UTW odkryło w sobie zamiłowanie do fotografii. Uczył nas obsługi aparatu, zasad kompozycji czy dostrzegania światła, ale przede wszystkim patrzenia na otaczający świat z wrażliwością, uważnością i zachwytem nad jego pięknem.
Prowadził sekcję z ogromnym oddaniem i poświęceniem – zarówno w zdrowiu, jak i w chorobie. Zawsze znajdował czas na spotkania, rozmowy, fotograficzne porady i kolejne pomysły. Zarażał nas swoim entuzjazmem, zachęcał do rozwijania umiejętności i pokazywał, że fotografia to coś więcej niż naciskanie spustu migawki. To umiejętność dostrzegania niezwykłości w zwyczajnych chwilach, zatrzymywania emocji i opowiadania historii za pomocą obrazu. Był pomysłodawcą i organizatorem wielu niezapomnianych plenerów fotograficznych w interesujących i wyjątkowych miejscach. Wspólnie odkrywaliśmy uroki Szczecina podczas zlotu żaglowców, odwiedzaliśmy Bolesławiec, uczestniczyliśmy w niezwykłym festiwalu kultury słowiańskiej w Lądzie. Każdy wyjazd był nie tylko okazją do doskonalenia fotograficznego warsztatu, ale również do poznawania nowych miejsc, przeżywania pięknych chwil i budowania wspólnych wspomnień. Ostatni, szczególnie bliski naszym sercom plener, zorganizował we wrześniu 2026 roku w Ciążeniu. Dziś te fotografie i wspomnienia nabierają jeszcze większej wartości.
Szczególne miejsce w Jego działalności zajmowały coroczne wystawy poplenerowe. Z wielką starannością przygotowywał ich oprawę, dbał o każdy szczegół ekspozycji i prezentację naszych prac. Cieszył się z sukcesów uczestników sekcji, dostrzegał ich postępy i potrafił docenić indywidualne spojrzenie każdego fotografa. Dzięki Niemu nasze zdjęcia mogły nie tylko cieszyć oczy, ale również opowiadać historie, budzić emocje i skłaniać do refleksji.
Nie ograniczał się jednak wyłącznie do organizowania wystaw dla członków Uniwersytetu. Zależało Mu, aby fotografie członków sekcji docierały do jak najszerszego grona odbiorców. Szczególnie dbał o to, by nasze prace były prezentowane w holu leszczyńskiego szpitala. Chciał, aby w trudnej, często pełnej niepokoju szpitalnej codzienności zdjęcia przynosiły pacjentom, ich bliskim i odwiedzającym choć chwilę wytchnienia, odrobinę radości i możliwość oderwania myśli od trosk. Był to piękny wyraz Jego wrażliwości, empatii i przekonania, że sztuka może być blisko człowieka i nieść mu dobro.
Miał nieskończoną ilość pomysłów na kolejne spotkania, ciekawe wykłady, fotograficzne warsztaty i praktyczne porady. Zawsze patrzył w przyszłość, planował następne przedsięwzięcia i szukał nowych inspiracji. Niestety, wielu z tych pomysłów nie zdąży już zrealizować. Pozostawił jednak coś znacznie trwalszego niż same fotografie – zaszczepioną w nas pasję, zdobytą wiedzę, piękne wspomnienia i przyjaźnie, które zrodziły się podczas wspólnych fotograficznych wędrówek.
Panie Ryszardzie, dziękujemy za wszystkie wspólne chwile, za cierpliwość, życzliwość, zaangażowanie i serce, które wkładał Pan w prowadzenie naszej sekcji. Dziękujemy za to, że nauczył nas Pan patrzeć uważniej, dostrzegać piękno w otaczającym świecie i zatrzymywać w kadrze to, co ulotne i niepowtarzalne.
Choć nie będzie już kolejnych wspólnych plenerów, wskazówek i rozmów o fotografii, wierzymy, że podczas każdego następnego spotkania z aparatem będziemy wracać myślami do Pana słów i cennych rad. W każdym pięknym kadrze, w każdym uchwyconym promieniu słońca, w krajobrazach i twarzach napotkanych ludzi odnajdziemy cząstkę tego, czego nas Pan nauczył.
Odszedł nasz Instruktor, ale nie odejdzie pamięć o Człowieku, który potrafił dostrzegać piękno i dzielić się nim z innymi.
Pozostanie Pan na zawsze w naszych sercach, wspomnieniach i fotografiach. A kiedy znów wyruszymy na fotograficzne szlaki, będziemy mieli poczucie, że gdzieś tam, z góry, towarzyszy nam Pan w poszukiwaniu kolejnych pięknych kadrów…
Spoczywaj w pokoju.
Z wyrazami głębokiego żalu i wdzięczności,
Starosta sekcji fotograficznej UTW
Tadeusz Kin
Wicestarosta sekcji fotograficznej UTW
Janina Gruszkiewicz














0 Komentarzy