Księga pamięci słuchaczy UTW
Zegar życia tyka szybko.
Dzień po dniu, godzina po godzinie, nie zatrzymując się nawet na sekundę.
Mijają tygodnie, miesiące i lata, a wraz z nimi kolejne chwile, których nie sposób już powtórzyć.
Są jednak ludzie, których odejście nie kończy ich obecności w naszym życiu. Pozostają w spojrzeniach, gestach, słowach, w fotografiach i przede wszystkim w naszych sercach. Chcemy zatrzymać to, co tak łatwo przemija: uśmiech, twarz, spojrzenie, wspólną chwilę…
Chcemy ocalić od zapomnienia tych, którzy byli częścią naszego świata i pozostawili w nim ślad.
Niech więc pozostaną wspomnienia, niech twarze tych, którzy odeszli,
nadal będą blisko nas. Pomóż nam ocalić od zapomnienia — jeśli masz zdjęcie, prześlij je do nas wraz z podstawowymi informacjami, a my umieścimy je w Księdze.
Niech będzie ona naszą wspólną pamięcią…
Rok 2026
Elżbieta Bogacka
Animatorka ruchu na rzecz pokolenia silver. Założycielka i pierwsza prezeska UTW w Lesznie. Przez całe życie z ogromną pasją działała na rzecz osób starszych, wierząc, że wiek nigdy nie powinien być przeszkodą w rozwoju, zdobywaniu wiedzy
i budowaniu relacji z innymi.
Często i przy każdej okazji z uśmiechem wspominała początki leszczyńskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku.
Barbara Szarszewska
Basia przez wiele kadencji z oddaniem pełniła funkcję wiceprezeski leszczyńskiego UTW, zawsze służąc pomocą, życzliwością i serdeczną radą.
Była osobą niezwykle ciepłą, pogodną i otwartą na drugiego człowieka. Jej obecność przynosiła dobro i spokój.
Przez wiele miesięcy prowadziła nierówną walkę z chorobą…
Do końca była pomocna i zaangażowana w działalność stowarzyszenia. Dla wielu z nas była nie tylko aktywną członkinią naszej wspólnoty, ale przede wszystkim prawdziwą przyjaciółką, na którą zawsze można było liczyć.
Jej czyste, jasne, pełne życzliwości spojrzenie zawsze zostanie
w pamięci tych, którzy ją znali.
Edward Biedrowski
Aktywny członek sekcji tanecznej,
uczestnik i współorganizator
wielu uniwersyteckich przedsięwzięć. Edziu był dumnym reprezentantem UTW w Lesznie i z sukcesami reprezentował nas w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Sportowej UTW oraz Organizacji Senioralnych „Trzeci Wiek na Start”, organizowanych cyklicznie przez UTW Łazy. Do jego udokumentowanych i najważniejszych osiągnięć w tej prestiżowej imprezie należą przełaje rowerowe, w których rywalizował z setkami zawodników z całego kraju i z zagranicy.
Niezwykle sympatyczny, pomocny i oddany kolega.
Rok 2023
Emilia Konieczna
Urodziła się w 1950 r. w Poniecu. Ukończyła politechnikę społeczną na Uniwersytecie Warszawskim. Całą karierę zawodową związała z pomocą społeczną oraz administracją rządową i samorządową.
Pracowała w domach pomocy społecznej w Rogowie i Pakówce, w Zespole Opieki Zdrowotnej w Gostyniu. W 1999 roku po utworzeniu powiatu leszczyńskiego, została kierownikiem powiatowego centrum pomocy rodzinie. Funkcję tę sprawowała aż do przejścia na emeryturę w 2015 roku. W swoim życiu podejmowała działania z myślą o ludziach, dla których pracowała. Była wzorem pracownika socjalnego przez całe życie. Emilia żyła, żeby pomagać ludziom. Bardzo dobra koleżanka. Pochowana na cmentarzu parafialnym w Poniecu.
Maria Cieśla
Pełna humoru kumpela i koleżanka, niezwykle życzliwa wobec ludzi. Zapalona, uważna brydżystka. Na jej dobre przemyślane posunięcia zawsze można było liczyć.
Maria na rzecz naszego uniwersytetu i słuchaczy pracowała od stycznia 1999 roku. Już na pierwszym walnym zebraniu została wybrana do zarządu. Powierzono jej funkcję skarbnika UTW, którą pełniła nieprzerwanie do grudnia 2010 roku. Prowadziła wszystkie sprawy związane z gospodarką finansową uniwersytetu. W ciągu wieloletniej pracy poświęciła naszemu stowarzyszeniu swój czas, serce i wiedzę. Była osobą godną zaufania, koleżeńską i uczynną. Zawsze służyła dobrą radą i wsparciem. Posiadała wyjątkową pogodę ducha, radość życia i umiejętność pozytywnego myślenia w każdej sytuacji.
W uznaniu zasług na rzecz rozwoju UTW w Lesznie 12 marca 2010 roku nadano jej tytuł Członka Honorowego naszego stowarzyszenia.
Aleksandra Kowalewska
3 marca, w wieku 101 lat,odeszła nasza koleżanka-studentka UTW w Lesznie, Ola. Była kobietą niezwykłą, bardzo pracowitą, serdeczną i ciekawą życia. Poza pracą zawodową i obowiązkami rodzinnymi sporo czasu poświęcała działalności społecznej – na emeryturze nie odpoczywała. Ola była honorowym członkiem harcerskiego kręgu seniorów i należała do Harcerskiego Klubu Starszyzny „Leszczyna”. Organizowała cykliczne wyjazdy dla harcerzy do Skulska w pow. konińskim, gdzie od 2000 roku znajduje się Mauzoleum Pamięci
Harcerstwa. To jedyne w Polsce miejsce poświęcone pamięci harcerzy,którzy odeszli na wieczną wartę.
Aleksandrę Kowalewską uhonorowano wieloma dyplomami i odznaczeniami, a najważniejszy to Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Olu, będziemy Ciebie wspominać, byłaś wspaniałą koleżanką pełną empatii dla osób starszych i najsłabszych. Czuwaj!
Rok 2022
Wojciech Kościelniak
W marcu odszedł nasz kolega i przyjaciel, Wojtek Kościelniak. Uczestniczył w sekcji bowlingowej i brydża sportowego.
Pasją Wojtka było modelarstwo. Parowozy, wagony, makiety z kolejkami, żłóbkami, szopkami. W mieszkaniu miał wystawę gitar, szachów i innych rzeczy. Był świetnym szachistą, brydżystą, bardzo wyrozumiałym dla słabszych. W szeregach Stowarzyszenia UTW Wojtek dał się poznać jako człowiek-encyklopedia szachowa i brydżowa. Jednak pandemia dała się we znaki – w lutym 2021 r. w wyniku osłabienia Wojtek trafił do szpitala i to na rok z małymi przerwami…
Wojtka pamiętamy jako wspaniałego człowieka, uśmiechniętego, pełnego humoru, niezwykle dobrego.
Zbigniew Jagiełka
Brydżysta, kapitalny gawędziarz i niezwykle sympatyczny kolega. Przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora Rejonowego Przedsiębiorstwa Melioracyjnego w Lesznie. Podziwialiśmy jego oddanie, z jakim przez lata opiekował się chorą żoną – naszą dobrą koleżanką Bożenką.
Przy stole brydżowym tworzył zgrany duet z Marianem Zajkowskim. Podczas wspólnych wyjazdów i warsztatów był prawdziwą „duszą towarzystwa”, chętnie dzieląc się anegdotami o swojej pracy w Iraku.
Zapamiętaliśmy go jako wspaniałego człowieka i niezastąpionego przyjaciela.
Anna Głowacz
Nasza koleżanka miała 89 lat. Do uniwersytetu należała od października 2005 r. Czynnie uczestniczyła w wydarzeniach UTW, szczególnie w licznych wykładach m.in. w muzeum – zawsze w pierwszym rzędzie obok Krysi Bajer, Oli Chróst, Marysi Ławniczak. Brała udział w jednodniowych wycieczkach, „Spotkaniach przy kawie”, inauguracjach i zakończeniach roku akademickiego. Zawsze uśmiechnięta, wesoła, koleżeńska, życzliwa. Będąc w ostatnim okresie w Domu Opieki, utrzymywała kontakt z koleżankami
i interesowała się uniwersyteckim życiem.
Pozostanie w naszej pamięci, a ślad po niej na zawsze zachowany jest w publikacji wydanej przez UTW z okazji 100-lecia niepodległości Leszna. Udostępniła sekcji literackiej najcenniejszą pamiątkę: rękopis ojca, powstańca wielkopolskiego Franciszka Szulca z Bukówca Górnego pt. Moja droga do powstania. Fragmenty tego rękopisu z zachowaniem autentycznej pisowni zostały umieszczone w II części publikacji „O tych, co walczyli za wolność w Powstaniu Wielkopolskim”.
Maria Mazur
Odeszła od nas w wieku 86 lat. Do UTW należała od 2011 r. i od początku brała czynny udział we wszystkich uniwersyteckich działaniach. Uczestniczyła w każdym wykładzie, szczególnie w muzeum, bibliotece, MBWA – pozostanie w naszej pamięci koleżanką z pierwszego rzędu sali wykładowej, zainteresowaną różnorodną tematyką wykładów. Była członkinią chóru UTW. Brała udział w każdym spotkaniu 80-latków UTW.
Jej pasją od młodzieńczych lat były harcerstwo i sport (lata 50.). Dzieliła się wspomnieniami w wywiadach i relacjach dziennikarskich, gdyż była zawodniczką UNII Leszno.
Mimo upływu lat na zawsze pozostała harcerką – uczestniczyła we wszystkich zbiórkach koła harcerskiego, uroczystościach, prowadziła kronikę.
Wiele lat pracy nauczycielskiej również może służyć jako wzór dobrze wypełnianych życiowych obowiązków.
Rok 2021
Irena Słupska
Ukończyła 75 lat. Była osobą pogodną, uczynną, wrażliwą na ludzką biedę. Lubiła spacery. Kochała kwiaty i morze. Często bywała z nami w Kołobrzegu.
Nasza koleżanka odeszła w godzinach rannych w poznańskim szpitalu. Mamy nadzieję, że spaceruje po kolorowych łąkach, nad brzegiem błękitnego nieba…
Zdzisław Dobrucki
W maju 2021 roku skończył 76 lat. W naszym uniwersytecie należał do sekcji strzeleckiej. Chętnie podróżował na wycieczki krajowe i zagraniczne.
Życie swoje związał z „czarnym sportem”. Jest legendą żużla Unii Leszno. Zdobyte liczne puchary i medale świadczą o wysokich osiągnięciach w tym sporcie. Został odznaczony tytułem Mistrza Polski juniorów i seniorów. Dalsza kariera to trenowanie przez wiele lat zawodników leszczyńskich „Byków”. Uzyskał tytuł Najlepszego Trenera Wielkopolski. W 1973 roku nadano mu tytuł Mistrza Sportu. Odznaczony także Brązowym i Złotym Krzyżem Zasługi; posiadał również Złotą Odznakę Honorową PZM.
Pamiętamy Zdzisława jako uśmiechniętego i sympatycznego kolegę.
Piotr Kaczmarek
Świetny brydżysta, doskonały i wyrozumiały nauczyciel. Cierpliwy informatyk, z pasją wdrażający tajniki programów komputerowych wśród naszych studentów. Zwykł był mawiać: „Życie staje się coraz trudniejsze dla cyfrowych abstynentów, nawet jeśli tego jeszcze nie odczułeś”.
Oprócz komputerów i brydża miał wiele innych pasji – był bibliofilem, wędkarzem i modelarzem. Stworzył kolekcję pojazdów II wojny światowej oraz tworzył makietę kolejki HO. Zabrała go pandemia, jednak żyje w naszych myślach, rozmowach, wspomnieniach…
Ewa Włodarska
Należała do Zespołu Śpiewaczego, później Chóru UTW, od początku, czyli od 2007 r., i była jego pierwszą starościną.
Brała czynny udział w próbach i występach z okazji: inauguracji roku akademickiego UTW, spotkań wigilijnych i „przy kawie”, rocznic patriotycznych, Dni Leszna, Dni Europy. Wyjeżdżała na wielkopolskie spotkania artystyczne UTW do Międzychodu.
Ewa była osobą radosną, lubianą i koleżeńską. Jej pasją, poza śpiewem, było fotografowanie oraz praca na ukochanej działce. Wykonała wiele prezentacji z uroczystości, wycieczek i imprez UTW. Niektóre można znaleźć w naszych zbiorach. Tworzyła je od 2007 roku i prezentowała na spotkaniach Klubu Podróżnika. Uczestniczyła w sekcji grafiki komputerowej i tam zdobywała wiedzę na temat programów komputerowych.
Ewa Machoy
Zawsze pogodna, uśmiechnięta, życzliwa. Z Ewą można było przemierzyć setki kilometrów, przegadać wiele godzin podczas wycieczek i innych spotkań.
Jednak Ewa odeszła i już nie można prowadzić niekończących się rozmów na różne tematy przy lampce wina. Została w naszych wspomnieniach i pamięci.
Marian Zajkowski
Był znakomitym gawędziarzem. Podczas warsztatów brydżowych, organizowanych w wielu miejscowościach, z pasją i niezwykłą swadą opowiadał o swojej pracy zawodowej — w leszczyńskim Akwawicie, w Goplanie, a także o pobycie i pracy w Mongolii. Jako specjalista w dziedzinie rektyfikacji spirytusu uczestniczył tam w szkoleniu przyszłej kadry nowo powstającego zakładu.
Zapamiętamy go jako człowieka dobrego, życzliwego, uczynnego i pełnego humoru. Był kolegą, który zawsze potrafił poprawić nastrój koleżankom i kolegom z UTW. Częstym jego zwyczajem było wręczanie cukierka przy powitalnym uścisku dłoni.
Pełnił funkcję przewodniczącego Sądu Koleżeńskiego UTW w Lesznie. Należał również do sekcji brydża sportowego (grał w parze ze Zbyszkiem Jagiełką) i bowlingu oraz brał udział w wielu naszych wspólnych wyjazdach.
Pozostał w naszej pamięci jako serdeczny, pogodny i zaangażowany kolega, którego obecności bardzo nam brakuje.
Rok 2009
Wanda Stroińska
Była jedną z kluczowych postaci współtworzących Uniwersytet Trzeciego Wieku w Lesznie. Od września 1999 roku do swojej śmierci w marcu 2009 roku pełniła funkcję prezesa zarządu Stowarzyszenia UTW. Zaangażowała się całym sercem w tworzenie i funkcjonowanie Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Lesznie. Łączyła wiedzę medyczną z talentem organizatorskim. Była wrażliwą lekarką ze specjalizacją z chorób wewnętrznych i geriatrii, zawodowo związaną z Wojewódzkim Szpitalem Zespolonym w Lesznie. W 1992 roku stworzyła w Lesznie poradnię geriatryczną. Ciepła, wrażliwa na ludzi i ich problemy, bardzo szybko zdobywała sympatię i uznanie studentów.
Wanda była liderką w wielu dziedzinach – cenioną lekarką i wybitną działaczką społeczną. Zawsze służyła radą i pomocą.
Przegrała nierówną walkę z ciężką, nieuleczalną chorobą i odeszła w wieku ledwie 53 lat.
— Nasza Wandzia… — mówią o niej ci, którzy ją znali.
