Pałac w Śmiełowie, do którego dotarliśmy w ramach szkolenia liderów, przywitał nas słońcem i bujną, pieczołowicie pielęgnowaną roślinnością – pełną znawstwa i kunsztu aranżacji, wśród której uwagę przykuwały araukaria, fikus beniaminek oraz tak zwana koniczynka szczęścia. I właśnie to szczęście, radość i pogodę ducha odnaleźliśmy w każdym zakątku pałacu, mieszczącego dziś Muzeum Adama Mickiewicza.
Jego obecny opiekun i zarządca, dyrektor dr Emilian Prałat, z niezwykłą erudycją i pasją oprowadzał naszą grupę po kolejnych pomieszczeniach – od kameralnych pokoi, przez eleganckie sale kawowe, aż po reprezentacyjną salę balową – odsłaniając przed nami fascynującą, wielowątkową historię tego miejsca. Dzięki jego barwnym opowieściom oczami wyobraźni mogliśmy dostrzec Henryka Sienkiewicza być może zastanawiającego się nad losami Stasia i Nell, słyszeć patriotyczne dyskusje Ignacego Paderewskiego z właścicielką pałacu Marią Chełkowską czy wreszcie miłosne szepty Adama Mickiewicza, zakochującego się w kolejnej wybrance serca… Trudno nie ulec zdumieniu, że pałac gościł i chronił tylu wybitnych Polaków w trudnych czasach zaborów.
Jednak głównym bohaterem muzeum pozostaje Adam Mickiewicz, już za życia otaczany sławą. W opowieściach dr. Prałata wieszcz ukazał się nie tylko jako wielki poeta, lecz także jako człowiek z krwi i kości – pełen rozterek, słabości i wewnętrznych sprzeczności. Bogactwo przywoływanych ciekawostek świadczyło o imponującej wiedzy przewodnika, obejmującej nie tylko postać Mickiewicza, lecz również epokę, w której przyszło mu żyć.
Opuściliśmy to odnowione, utrzymane w doskonałym stanie muzeum, bogatsi o bezcenną wiedzę – taką, której trudno byłoby doświadczyć bez zaangażowania jego obecnego opiekuna. Wyjeżdżaliśmy z nadzieją, że jeszcze tu powrócimy… (ek)
fot. Lena Nowakowaska
Opiekun pałacu dr Emilian Prałat – w podziękowaniu za przekazana wiedzę – odbiera symboliczny kwiat od prezes UTW w Lesznie Marii Zielony
