Muzealny wykład, który odbył się 23.04.2026 r., przeprowadzony przez Zuzannę Rybińską, był kontynuacją wcześniejszej prelekcji o „Motywach roślinnych w sztuce”. Tym razem była mowa o malarstwie w wiekach od XVII do końca XIX. Martwe natury szczególnie zakorzeniły się w sztuce regionu na północ od Alp. W okresie baroku kwiaty stały się, zgodnie z panującą wówczas ideologią, symbolem przemijania życia i marności dóbr doczesnych. W malarstwie niderlandzkim wręcz obsesyjnie odwzorowywano tulipany. Związane to było z panującą wówczas tulipomanią. Ten przybyły do Europy kwiat osiągał wówczas niebotyczne ceny; 1cebulka miała wartość, np. ośmiu tłustych świń, czterech beczek piwa, czy 454 kg sera (te informacje pochodzą ze źródła przedstawionego przez prelegentkę). W omawianych epokach motywy roślinne występowały jako główny temat albo jako motyw towarzyszący, niejednokrotnie też symbolizowały ukryte treści. Spotkanie, wzbogacone prezentacją ilustracji, pozwoliło na przedstawienie w niezwykle interesujący sposób roślin jako źródła inspiracji dla artystów na przestrzeni wieków.
Tekst: Elżbieta Hejnowicz-Wojciechowska
Zdjęcia: Helena Sierpowska
