UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Strona utw.leszno.pl wykorzystuje pliki cookies (polskie tłumaczenie to: ciasteczka). Korzystając ze strony bez zmiany ustawień przeglądarki wyrażasz zgodę na wykorzystanie przez nas plikƒƒƒƒƒƒoƒƒƒƒƒƒw cookies w celu zapewnienia Ci wygody w czasie przeglądania naszego serwisu. Dowiedz się więcej na temat cookies oraz w jaki sposƒƒƒƒƒƒƒƒ‚oƒƒƒƒb z nich korzystamy na podstronie polityki prywatności. W dowolnej chwili masz możliwość zmiany ustawień przeglądarki dotyczących cookies.

Wyjazd grupy malarskiej na wystawę do Poznania

Tuż przed Świętami, 20 grudnia 2017 r. grupa malarska wraz z instruktorem Włodzimierzem Pietrzykiem udała się do Poznania na wystawę w Centrum Kultury Zamek.

Na wystawie zatytułowanej „Frida Kahlo i Diego Rivera, Polski kontekst” prezentowana jest sztuka meksykańska. Kontekst polski tworzą z jednej strony bliskie relacje Fridy i Diega z artystkami polskiego pochodzenia Bernice Kolko i Fanny Rabel, z drugiej natomiast obecność obrazów Kahlo i Rivery oraz grafik Fanny Rabel na „Wystawie Sztuki Meksykańskiej” w 1955 r. w Polsce.

Kuratorką wystawy jest dr Helga Prignitz – Poda, która tak przygotowała prezentację, aby odbiorca mógł się zapoznać z twórczością Fridy Kahlo i Diega Rivery oraz poznać artystów w różnych obiektywach i sztuce innych twórców.

Wystawa została podzielona na pięć części.

W Sali Wystaw – znajdują się obrazy i rysunki Kahlo i Rivery, także wizerunki fotograficzne Fridy autorstwa Nickolasa Muraya z kolekcji Jacquesa i Natashy Gelmanów z Meksyku. Również można obejrzeć filmy dokumentalne o życiu Fridy, pokaz murali Diega.

W Sali 103 – znajdują się zdjęcia Bernice Kolko, która była przyjaciółką Fridy i miała jej zgodę na wykonywanie bardzo osobistych zdjęć w domu, w ogrodzie, z przyjaciółmi.

W Sali 104 – prezentowana jest twórczość Fanny Rabel, która należała do czwórki najbliższych uczniów Fridy oraz współpracowała z Diego przy realizacji jego murali. Jej twórczość dokumentuje życie Meksyku w latach czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku.

Sala 102– poświęcona jest „Wystawie Sztuki Meksykańskiej”, która odbyła się w Warszawie 1955 r. Można tu zobaczyć prace meksykańskich artystów od XVI do XX w., w tym faksymile zaginionego obrazu Fridy „Zraniony Stół”. Dzieło było wówczas ostatni raz pokazane, po czym zaginęło w niewyjaśnionych okolicznościach.

W Holu Wielkim prezentowana jest współczesna grafika meksykańskiej grupy artystycznej meXylo, jej członkowie w twórczy sposób interpretują dzieła artystki.

Frida urodziła się w 1907 roku w Coyoacan, jej ojciec fotograf pochodził z Niemiec, matka była Meksykanką. W wieku 18 lat Frida została ciężko ranna w wypadku, co zmieniło jej życie, musiała przerwać naukę w szkole medycznej i zaczęła malować.

W 1929 roku poślubiła słynnego muralistę Diega Riverę. Połączył ich talent, podobny temperament i zaangażowanie w życie polityczne. Oboje należeli do Partii Komunistycznej Meksyku.

Kahlo zaczęła malować na swój własny sposób, jej obrazy są wyrazem woli życia i osobistych zmagań z osamotnieniem i depresją. Malowała głównie autoportrety, mówiła o swojej pracy: „nigdy nie maluję fikcji, przedstawiam swoje własne życie”.

Pozostawiła po sobie stosunkowo mało dzieł, jedynie 150 obrazów, z których większość ma niewielkie rozmiary.

Po ponad dwudziestu pięciu operacjach, zły stan zdrowia zmusił Fridę do przebywania przez wiele miesięcy w różnego typu gorsetach. Malowała często na wózku inwalidzkim. W wernisażu swojej jedynej wystawy indywidualnej w Meksyku, w 1953 r. brała udział leżąc na łóżku. Zmarła w 13 lipca 1954 r. w tym samy domu, w którym się urodziła. Jej mieszkanie w 1959 r. zostało przekształcone w Muzeum Fridy Kahlo. Mąż Fridy Kahlo Diego urodził się w 1886 r. w Guanajuato, po ukończeniu Akademii Sztuk Pięknych udał się do Europy, gdzie mieszkał przez 12 lat w Madrycie i w Paryżu.

W 1917 r. po zakończeniu Rewolucji Meksykańskiej wrócił do kraju, by włączyć się w rządowy program kreowania nowej świadomości kulturowej ojczyzny.

Za życia Diego cieszył się o wiele większą sławą niż jego żona Frida. Przed śmiercią przekazał dom w Coyoacan oraz cały swój majątek na rzecz Miasta Meksyk. Zmarł w 1957 r.  w Meksyku.

Wystaw wywarła bardzo dobre wrażenie, szczególnie wspaniała kolorystyka, wyrazista kreska, także bardzo osobiste podejście do tematyki obrazów. Widać w nich wpływy rdzennej kultury meksykańskiej, połączonej z surrealistycznymi akcentami.

Dzięki przewodniczce mogliśmy się zapoznać z symboliką dzieł słynnej dziś artystki, która swą sławę przyćmiła renomę swojego męża Diega.

Można się oczywiście zastanawiać, na czym polega fenomen jej twórczości. Mnie również bardzo się podobały prace współczesnych artystów meksykańskich, w których widać wpływ Fridy na ich dzieła. Do napisania tekstu wykorzystałam między innymi materiały opracowane przez Centrum Kultury Zamek.

 

Krystyna Świętek

2018  UTW Leszno   globbers joomla templates